نیازمندیها و مراحل پرورش مرغ گوشتی

مرغ گوشتی
۰۹ بهمن
2+

اکنون به صورت جامع مراحل پرورش مرغ گوشتی را بررسی می نمائیم:
همانگونه که همگی مطلع هستیم از ابتدای خلقت بشر علی‌رغم افزایش مداوم جمعیت، منابع تامین‌کننده احتیاجات همواره ثابت بوده‌ و در طی سالیان، تنها راه‌ها و روشهای بهره‌برداری از این منابع تغییر کرده‌اند، یعنی در طی سالهای گذشته بشر با استفاده از روشهای نوین علمی اقدام به تجهیز و به تبع آن افزایش میزان بهره‌برداری از این منابع نموده‌است، که البته در پاره‌ای موارد به کارگیری برخی از این روشها به دلیل ناهمگونی با سیستم طبیعی و عدم تحقیقات کافی روی اثرات دراز مدت آنها پیش از استفاده وسیع، منجر به وارد آمدن خسارات غیر قابل جبرانی به اکوسیستمهای مناطق مورد اجرا گردیده‌است، که از این میان می‌توان به تکثیر و پرورش گونه‌هایی از آبزیان غیربومی در آبهای شمالی ایران بدون توجه به اثراتی که در دراز مدت بر روی گونه‌های بومی خواهندداشت و یا استفاده از سم د.د.ت و پیامدهای ناشی از آن اشاره کرد.

 

از انتهای مطلب می توانید فایل ورد این نوشته را دانلود کنید

در حال حاضردر کشور ما سویه های مختلفی را به منظور تولید مایحتاج گوشت سفید و تخم مرغ پرورش می دهد .
نحوه ساخت سالن های مرغداری
ساختمانهای مرغداری بایستی به طریقی ساخته شوند که در زمستان گرم ودر تابستان خنک باشد . رعایت اصول صحیح ساختمان وعایق بندی سقف ودیوارها ووجود دستگاههای تهویه مناسب از تراکم رطوبت جلوگیری می کند و مانع مرطوب شدن بستر شده به ترتیب از شیوع بیماریهای انگلی ازجمله کوکسیدوز جلوگیری به عمل می آورد .
در رابطه با ساختمان مرغداری توجه به پنج فاکتور مهم است :
۱ – دائمی یا موقتی بودن لانه
۲ – اندازه ساختمان
الف: انفرادی
ب: ردیفی
پ: چند ردیفی
۳ – ساختمان از نظر پرورش
۴ – شکل از نظر پرورش
۵ – مصالح ساختمانی
ساختمان مرغداری را نباید برای استفاده طولانی در نظر گرفت بلکه باید طوری ساخت که حداکثر پس از ۱۰ تا ۱۵ سال بتوان تغییراتی همراه با پیشرفتهای روزمره درامورساختمانی درآن به عمل آورد . در هلند عقیده بر این است لانه را برای مدتی حدود ۱۰ سال ساخت تا پس از این مدت بدون این که خسارت زیادی
بر مرغداری وارد آید بتوان آن خراب کرد وبا مصا لح باقیمانده لانه جدیدی طبق اصول وقواعد روز بنا نمود
ساختمان مرغداری از نظر پرورش شامل :
۱- ساختمان مرغ مادر (چه مرغ مادر گوشتی چه تخمی)
۲- ساختمان انکو باسیون
۳- ساختمان پرورشی جهت جوجهای گوشتی
ساختمانهای مرغداری از نظر طراحی شامل :
۱- مرغداری گوشتی :
الف: سیستم باز
ب:سیستم بسته
۲- مرغ مادر:
الف : سیستم باز
ب : سیستم بسته
سیستم بسته : الف: سیستم قفس ب : سیستم بستر
۳-ساختمان انکوباسیون
جدا از نوع پرورش ونوع ساختمان که تقسیم بندی شدبسته به نوع منطقه وشرایط آب وهوایی طراحی ساختما ن متفاوت است یعنی اینکه نوع مصالح مورد استفاده متفاوت است بسته به میزان سرمایه گزاری نیز در انتخاب نوع مصالح دخیل است چنانچه در مناطق شمال کشور وبسیاری از کشورهااز چوب بیشتر استفاده می شود جدایی از تفکیک موارد بالا جهت تهیه ساختمان مرغداری از هر نوع که باشد طراحی آن در مناطق ایران به شرح زیر است :
شکل ساختمان :
ساختمان را ممکن به اشکال ، ساده ودوسقفی ساخت . در نوع ساده که بیشتر در مرغداری های کوچک عمل می شود ازیک سقف مسطح ویا شیبدار استفاده می شود شیب از جلو به عقب است واینکار هم سبب گرفتن نور بیشتری می گردد وهم آب باران در جلوی ساختمان جمع نمی شود . در ساختمان دو سقفی ، تهویه بخوبی صورت گرفته سقف اصلی شیب دار است وفضای بین سقف اول ودوم بعنوان انبار می تواند مورد استفاده قرار گیرد .
مصالح ساختمانی :
شامل چوب وآجروسیمان وبلوک وهمچنین ورقهای فلزی وآلومنیوم و یا ایرانیت ، البته استفاده ازهرکدام از این مصالح دارای معایب ومزایایی است .
ساختمانهای اداری ومسکونی باید در مدخل فارم احداث شوند . اولین قدم در احداث واحد مرغداری محل مزرعه است و باید به نحوی انتخاب شود که با سایر مراکز پرورش فاصله داشته باشد البته با توجه به اینکه بیماریهای مثل نیوکاسل و برونشیت از مسافتهای بسیاردور و از طریق مواد به راحتی منتقل می شودوبعضی ازعوامل بیماری زا مثل MG از طریق تماس مستقیم و توسط انسان ویا مواد مختلف منتقل میشود. درمناطقی مثل شمال کشور که رطوبت نسبی زیاد است وامکان استفاده از سیستم خنک کننده تبخیری موجود نیست سیستم آشیانه های باز توصیه می گردد .
عملیات ساختمانی :
پی ساختمان در صورت دائمی بودن ساختمان باید به پی آن توجه زیادی نمود. تا بدین وسیله رطوبت لانه را به حداقل رساند. و ضد عفونی در آن به خوبی صورت گیرد. در کشورهای اروپایی و آمریکایی در لانه های دائمی برای پی از کانگریت یا سمنت استفاده می گردد .در ایران برای پی و پایه های ساختمان از شفته (مخلوط آهک،خاک، سنگ . آب) استفاده می کنند. عمق پی ۱۵ تا ۶۰ سانتیمتر، و عرض آن حداقل دو برابر عرض دیوار باید باشد. پی حداقل ۴۰ سانتیمتر از سطح خاک بالاتر باشد تا رطوبت نتواند به آسانی در لانه نفوذ کند .
کف ساختمان :
ف لانه باید حداقل ۲۵-۳۰ سانتی متر از کف زمین مجاور بلند تر باشد تا از خشک بودن لانه اطمینان حاصل شود برای جلوگیری از نفوذ رطوبت زمین به داخل لانه و همچنین عایق بودن کف به خصوص در نقاطی که زمین مانند شمال ایران طبیعتاً مرطوب است از یک لانه قیر اندود و یا کاغذهای مخصوص زیر کف باید استفاده نمود .
کف لانه ها را امروزه بهر دو گونه می سازند : کف های معمولی و کف های توری . در طریقه استفاده از کف های توری که به طور وسیعی در اسرائیل و آمریکا متداول است ولی هنوز در ایران مورد استفاده و توجه قرار نگرفته است کف اصلی لانه از زمین معمولی ساخته شده است و در آن هیچگونه مصالح ساختمانی بکار نمی رود به فاصله یک متر از کف اصلی لانه کف دیگری از تور سیمی یا از نرده های چوبی نصب می گردد مرغها را در روی کف اخیر پرورش می دهند. در نتیجه مدفوع و فضولات مرغها از بین توری ها می گذرد و به کف زمین اصلی می افتد بدین ترتیب طیور هیچگونه رابطه و تماس با مدفوع ندارد . و از طرف دیگر مانند کف های معمولی تولید گرد و خاک نمی کند . اینگونه کف ها بسیار بهداشتی و خوب است ولی گران تمام می شود .
کف های ساده معمولی: در اینگونه ساختمانها مرغها را در روی زمین نگهداری می کند (Deep litter) کف ممکن است دارای انواع مختلف باشد :
۱) کف بدون مصالح ساختمانی: در این لانه ها از زمین معمولی به عنوان کف استفاده می کنند بدون اینکه هیچگونه مصالح ساختمانی بکار رفته باشد . اگر زمینی که لانه در آن ساخته شده است کاملا خشک باشد و پی ساختمان نیز به حد کافی مناسب باشد می توان از این کف ها استفاده نمود این کف ها اولاً گرم است ثانیاً منابع طبیعی خوبی برای رشد بعضی میکروارگانیسم های مؤثر در تجزیه فضله و ایجاد ویتامین B۱۲ می باشند.
۲) از همه مهمتر اینگونه کف ها بسیار ارزان تمام می شود ولی اگر رطوبت زیاد است می توان مقداری شفته در کف ریخت .
عیب اساسی این کفها اشکال ضد عفونی کردن می باشد . از این رو اینگونه کفها امروزه در ساختمانهای دائمی کمتر مورد توجه است و فقط در لانه های موقتی توصیه می شود .
۳) کف با مصالح ساختمانی: این کف ها بسته به مصالح به کار رفته در یکی از تیپ های زیر طبقه بندی می شوند .
الف) کف چوبی: ساختمان اینگونه کفها بخصوص در بعضی نواحی که چوب ارزان است توصیه می شود به خصوص وقتی که زمین ناهموار می باشد .
حداقل ضخامت چوب هائی که برای کف بکار می رود باید در حدود ۳-۵ سانتیمتر باشد اگر کف جداره و در بین جدار یک ماده عایق قرار گیرد ، نتیجه حاصل بهتر است ، از کف های چوبی به خصوص در نقاط شمالی ایران می توان استفاده نمود در این مورد باید در زیر کف چوبی پایه قرار دارد .
این پابه باید حداقل ۵۰ سانت در خاک فرو روند سپس روی آنها الوارها را قرار داد . این الوارها باید در روی پایه ها قرار گیرد و حداقل ۳۰ سانت از سطح زمین بالا باشند و سپس کف اصلی را در روی آنها قرار داد .معمولا چوب های کف با پیچ به الوار زیر ثابت می شود .
بهر حال استفاده از کف های چوبی در نقاطی که چوب فراوان و ارزان است خوب می باشد ولی از نظر بهداشتی باید کاملاً مواظب آن بود در غیر این صورت ممکن است به زودی مورد هجوم حشرات قرار گیرد و آشیانه آنها شود و همچنین اگر جنس چوب خوب نباشد ممکن است بر اثر رطوبت به زودی از بین برود . حسن آن اینست که به آسانی و سهولت مرغدار می تواند قسمت های خسارت دیده آن را بردارد و تعمیر نماید بدون اینکه احتیاج به متخصص باشد .
ب) کف های سیمانی – بسیار بهداشتی و مطمئن است شستشوی کف به آسانی انجام می گیرد اگر شیب لانه مناسب باشد رطوبت نیز کمتر در لانه نفوذ می کند .
معمولا در انگلستان برای ساختن کف های سیمانی از ترکیب زیر استفاده می شود ۱ قسمت سیمان ۳٫۵ قسمت ماسه نرم یا شن و ۷ قسمت سنگ ریزه – و روی آن در حدود ۸-۱۰ سانتی متر سیمانکاری می کنند کف های سیمانی بایستی از زمین کمی بلند تر باشد .
ج) کف های آجری – اینگونه کف ها بخصوص در اطراف تهران زیاد دیده می شود چنانچه بین آجرها با سیمان به خوبی بند کشی شود از نظر بهداشتی بدون نقص است.
زیرا این کف ها را باید از یک ماده عایق پوشاند اغلب برای این منظور از اوراق کاغذ قیر اندود و یا گونی های آغشته به قیر استفاده می شود . بدین ترتیب لانه گرم تر می شود و نفوذ رطوبت از زمین به داخل لانه کمتر امکان پذیر است .
دیوار ساختمان:
بسته به نوع وشکل ساختمان دیوارها فرق می کند . معمولاً دیوار ساختمانهای انفرادی ساده وکوتاه وارتفاع در ساختمانهای چند ردیفی وآنهایی که دارای سقف دوگانه هستند بلندتر است ارتفاع در ضلع جنوبی بلندتر از شمالی است در داخل لانه نیز از یک سری دیوارهای کوتاه به منظور جدا سازی قسمتهای مختلف استفاده می کنند ، این دیوارها به طور معمول از تورهای سیمی ساخته می شود .
دو نوع از دیوارهای مناسب در مرغداری :
۱- استفاده از بلوکهای سیمانی توخالی ۲۴ سانتیمتر طرف داخل بلوکها را توسط ورقهای پرس شده واز کاه به ضخامت ۵ سانتیمتر پوشانده توسط میخ به دیوار چسبانده از سطح زمین تاارتفاع یک متری سیمان کاری نموده وبقیه را گچ کاری می کنند طرف خارجی را برای جلوگیری از نفوذ باران سیمانکاری می کنند .
۲- استفاده از آجر معمولی وعایق کاری نمودن همچنین استفاده از ورقهای آلومنیوم یا نئوپان رنگ شده استفاده کنند وطرف بیرون را سیمان کاری کنند .
ارتفاع دیوارها بسته به تیپ و نوع ساختمان فرق می کند . معمولاً ارتفاع ساختمانهای انفرادی و ساده کمتر و ارتفاع ساختمانهای چند ردیفی و آنهائی که دارای سقف دو گانه هستند بلند تر است . اغلب دیوارهای سمت جنوبی بلند تر از دیوارهای قسمت شمالی است معمولا در ساختمانهای ساده ارتفاع دیوارها در جلو ۲٫۵-۳ متر و در عقب ۲-۲٫۵ متر کافی است . در ساختمانهای ردیفی و بزرگ ارتفاع دیوار ممکن است در جلو و عقب به یک اندازه و در حدود ۳- ۳٫۵ متر باشد .
در داخل نیز یک عده دیوارهای مجزا کننده قرار می گیرد که اغلب از تور سیمی است و فقط نیم متر آن از آجر یا مصالح ساختمانی دیگر است . معمولا برای هر ۶-۹ متر طول یک دیواره مجزا کننده در نظر می گیرند بدین ترتیب هر لانه را به چند مرغدان تقسیم می کنند.
برای صرفه جویی این دیوارهای توری را تا سقف ادامه نمی دهند بلکه به ارتفاع ۱٫۵-۲ متر در نظر می گیرند به طوری که پرنده نتوانند از روی آنها بپرند . ارتفاع دیواره هر چه بیشتر باشد از نظر تهویه بهتر است ولی گرم کردن آن در زمستان مشکل تر می باشد ساختمان دیوارها ممکن است بسته به موقعیت و سلیقه از مواد مختلف تشکیل شود .
دیوارهای آجری و بلوکه های سیمانی از نظر عایق بودن در برابر حرارت و استحکام مناسب هستند اگر ارتفاع کم و سقف ساده است می توان عرض دیواره را ۱٫۵ آجری گرفت ولی اگر ارتفاع زیاد و سقف سنگین است حتما عرض دیوار را بایستی ۲ آجری و حتی بیشتر در نظر گرفت .
در بعضی نقاط می توان از سنگ حتی از گل و خشت هم استفاده نمود در این صورت باید دیواره از داخل تا سقف با سیمان پوشیده شود تا ضد عفونی کردن و شستشوی آن آسان باشد .
از دیوارهای فلزی به خصوص برای لانه نیمچه ها و جوجه کبابی ها به طور وسیعی در دنیا استفاده می شود ولی استفاده کردن از آنها در ایران مشکل است زیرا زمستانها سرد و تابستانها دیوارهای فلزی را جدا کنند و برای گرم کردن لانه در زمستان نیز از مواد عایق حرارت در قسمت داخل دیواره استفاده می شود . در بعضی نقاط مثل شمال ایران می توان از دیوارهای چوبی استفاده کرد .
در این صورت چوبهای مورد استفاده باید از خارج رنگ و از داخل با نفت سیاه یا قطران یا ماده ای ایزولان آغشته شود . دیوارها به طور کلی از داخل باید دارای آستر باشد معمولا می توان ابتداء دیوار را کاه گل نمود و سپس روی آن را با گچ و حتی دوغ آب آهک سفید کرد .
این عمل لانه را روشن تر نشان می دهد و سبب گرم شدن بیشتر و مسدود شدن سوراخ ها و خلل و فرج دیواره و جلوگیری از نفوذ و اشاعه حشرات موذی و سهولت عمل ضد عفونی کردن می گردد .
سقف:
با توجه به امکان تبادل سریع حرارتی در سقف آشیانه های مرغداری باید سعی در عایق کاری این قسمت از ساختمان نمود .
سقف ممکن است ساده، شیب دار، زاویه دار مساوی و زاویه دار غیر مساوی باشد .
سقف های ساده از نظر ساختمان ارزان تر تمام می شود ولی تهویه آن به خوبی انجام نمی گیرد . برای اینکه تهویه به خوبی انجام شود ارتفاع این سقف ها باید زیاد باشد . این تیپ سقف ها برای لانه های کوچک به خصوص برای نگاهداری جوجه های کوچک و همچنین انبار و غیره مناسب است .
معمولا دیواره عقبی آن بلند تر از دیواره جلویی است . ارتفاع دیوارها باید طوری باشد که بتوان در داخل لانه به آسانی کارکرد این سقف ها ممکن است به صورت مستقیم یا شیب دار باشد . در این صورت شیب از جنوب به شمال است .
ـ سقف های زاویه دار (Gabletype)
برای لانه های بزرگ که تعداد نسبتا زیادی مرغ در آنها نگاهداری می شود این نوع سقف ها مناسب است زیرا تهویه در این لانه به خوبی انجام می گردد و کارکردن در آن آسان است .معمولاً امروزه در لانه های مدرن سقف از دو قسمت تشکیل می شود یک سقف خارجی و یک سقف داخلی .
سقف داخلی از مواد ایزولان تشکیل می شود و لانه را از نظر عایق سازی و جلوگیری از سرد شدن لانه در زمستان و گرم شدن لانه در تابستان محفوظ نگاه می دارد . سقف های زاویه دار ممکن است قرینه و یا نا قرینه باشند .
ـ سقف های زاویه دار بی قرینه (Semi monitor type)‌
در این سقف ها فاصله خط الراس از دیواره به یک نسبت نیست . دیواره عقب معمولا کوتاه تر از دیواره جلو ساخته می شود .این تیپ از سقف ها به خصوص برای ساختمانهایی که عرض آنها کم و باریک می باشند بسیار خوب است در برخی از سقف های زاویه دار پنجره های تهویه ای سرتاسری قرار می گیرد .
لانه های دو سقفی اگر چه کمی گران تمام می شود ولی از نظر بهداشتی از نظر تهویه و حرارت لانه بسیار مناسب است . زیرا در تابستان هوای بین دو سقف محیط عایقی را بین هوای گرم خارج و داخل لانه ایجاد می کند . در حالیکه در زمستان هوای سرد که توسط پنجره های سقفی وارد محوطه بین دو سقف می شود قدری گرم می شود و سپس وارد لانه می گردد .
در این صورت اشکالی از نظر هوای سرد بیرون پیش نخواهد آمد .
مصالحی که برای ساختمان سقف به کار می رود باید خشک و سبک و ارزان باشد . انواع مصالحی که برای سقف به کار می رود عبارتست از :
۱) سقف فلزی: معمولا در ایران از آهن سفید استفاده می شود . این سقف ها اگر به خوبی کار گذاشته شود رطوبت ناپذیر است ولی گاهی ممکن است زنگ بزند از این رو به خصوص در نقاط مرطوب مانند شمال بهتر است هر چند سال یکبار آن را رنگ زد ، این سقف ها در تابستان گرم می شود مگر اینکه در زیر آن سقف عایق دیگری قرار دهند از این رو در نقاط گرمسیر مانند ایران توصیه نمی شود .
۲) سقف های چوبی: در نقاطی مانند شمال ایران که چوب ارزان و تهیه آن آسان است می توان از اینگونه سقف ها استفاده کرد . برای اینکار از الوارهای نازک چوب استفاده می شود و آنها را طوری در کنار هم قرار می دهند که فاقد درز باشد و از نفوذ رطوبت در لانه جلوگیری به عمل آورد . جنس چوب باید محکم ،‌سبک ، سفید و روشن باشد و به خوبی در روی دیوارها ثابت گردد تا بر اثر باد و طوفان شدید از جای کنده نشود .
اغلب سقف های چوبی دارای دیوارهای چوبی نیز هستند از نظر جلوگیری از گرما به خصوص در نقاطی که دارای تابستانهای سوزان و طولانی هستند این گونه سقف ها بسیار خوب می باشند ولی دوام آنها کم است در ضمن خطر آتش سوزی و حمله حشرات موذی زیاد است . در نواحی مرطوب و سرد سیر نیز ممکن است به زودی بپوسد و از بین برود .
۳) سقف های تیر آهنی و بتونی: بهترین نوع سقف مرغدانی بشمار می روند . از این گونه سقف ها اغلب در لانه های ردیفی و چند طبقه ای استفاده می شود . در تهران اغلب سقف ها تیر آهنی است که در بین آنها از آجر استفاده شده است .
این گونه سقف ها در زمستان گرم می باشد و چنانچه تهویه به خوبی انجام گیرد در تابستان لانه را می توان به آسانی خنک نمود . دوام اینگونه سقف ها نیز بسیار زیاد است .در نواحی سرد سیر در زمستان احتیاج به برف روبی است و این امر مستلزم کارگر و صرف وقت بیشتری است اخیرا در تهران از اوراق پنبه نسوز یا ایرانیت برای سقف مرغداری استفاده می شود حسن اینگونه سقف ها در اینست که به آسانی و سادگی می توان آنها را جمع کرد .
معمولا این سقف ها به وسیله پیچ و مهره استوار و محکم می شوند ولی باید توجه داشت که سوراخ یا درز در سقف ایجاد نشود برای اینکار بهتر است در زیر هر پیچ یک واشر کار گذاشته شود .
سقف های آجری یا طاقی نیز کم و بیش در اطراف کشور مرسوم شده است . اینگونه سقف ها خیلی ارزان تمام می شود (مانند سقف مساجد یا کاروانسراهای قدیمی) ولی عرض لانه را نمی توان زیاد گرفت و از طرف دیگر برای تحمل فشار سقف باید دیوارها را کلفت تر از حد معمول گرفت و ارتفاع دیوارها نیز باید زیاد باشد . از این رو برای لانه های بزرگ چنین سقف هائی توصیه نمی شود به طور کلی در انواع سقف ها اصول زیر را باید در نظر داشت :
اولاً سقف باید طوری باشد که رطوبت باران نتواند در لانه نفوذ کند برای این منظور در جلو و عقب ساختمان بطور متوسط در حدود یک متر باید سقف به صورت سایه بان از دیوارها تجاوز نماید و این امر در بعضی نواحی مانند شمال ایران که باران فراوان است ضروری است در نواحی گرمسیر نیز می توان از این سایه بان برای جلوگیری از نفوذ آفتاب تابستانی به داخل لانه استفاده نمود .
شیب سقف نیز باید به طور ملایم از جلو به عقب باشد ، بدین ترتیب ریختن قطرات باران به داخل لانه و مرطوب شدن جلوی لانه جلوگیری به عمل خواهد آمد . اگر سقف از داخل نیز با یک ماده عایق و ایزولان پوشیده شود اثر بهتری دارد زیرا در این حال لانه در زمستانها گرم و در تابستانها خنک خواهد ماند . در هلند معمولا برای این منظور از سقف های نی ای و یا بوریائی استفاده می کنند که بسیار ارزان و کم قیمت است .
در و پنجره :
درها از نظر اندازه باید بزرگ نباشند . حداقل یک متر پهنا ودو متر بلندی داشته باشند . تعداد پنجره ها را باید حداقل گرفت ، در مناطق سردسیر باید از چوب استفاده کرد و درمناطق خیلی سرد بهتر است پنجره ها دوبل باشند . مساحت پنجره تابعی از سطح آشیانه است به متوسط۲۰/۱ تا ۲۵/۱ سطح آشیانه به پنجره اختصاص می یابد . پنجره هرچه به کف نزدیک تر باشد آفتاب بیشتری به کف خواهد تابید در مناطق سردسیر برای حداکثر استفاده از نور وگرما پنجره ها را باید حتی المکان به کف نزدیک کرد . البته پیشنهاد می شود که با توجه به هزینه ها و مسائلی چون ، تنظیم نور سالن ، جلوگیری از ورود آلودگی به داخل سالن و . . . از سیتم ویندولس (بدون پنجره ) استفاده شود .
ارتفاع سالن در مناطق سردسیر ۴/۲ متر و در مناطق گرمسیر ۳ متر باید باشد
درها بایستی طوری ساخته شده باشد که به سادگی باز شود و در موقع کارکردن تولید اشکال ننماید . در ممکن است معمولی یا کشوئی باشد . در لانه های کوچک می توان از درهای کشوئی استفاده کرد ولی در لانه های بزرگ بهتر است از درهای معمولی که در جهت عمودی می چرخند استفاده نمود . ارتفاع درها معمولا ۵/۱-۲ متر کافی است و بهتر است در این درها فنر قرار دهند تا به خودی خود بسته شود .
درهای دو لتی برای لانه های بزرگ توصیه می شود و در لانه های کوچک می توان از درهای ساده و یک لتی استفاده نمود درهای داخلی را باید به طور ساده ساخت و ارتفاع آنها نیز باید به اندازه ای باشد که کارگر به آسانی بتواند از آنها بگذرد . برای ساختن در می توان از چوب ، حلبی و حتی آهن استفاده کرد عرض درها نیز باید به اندازه ای باشد که کارگر با وسائل به آسانی بتوان از میان آن بگذرد معمولا عرض یکمتر برای این منظور کافی است در لانه های بزرگ برای ورود تراکتور باید درها را بزرکتر گرفت .
پنجره ها
پنجره ها باید طوری ساخته شود که نور کافی حتی در روزهای تاریک ابری نیز وارد لانه شود .
ارتفاع پنجره نیز مهم است هر چه ارتفاع پنجره ها بیشتر و به کف لانه نزدیکتر باشد اشعه آفتاب بهتر در کف لانه پخش می شود .
در نقاط گرمسیر باید پنجره ها به سقف نزدیکتر باشد و به وسیله سایه بان هائی مانع از ورود آفتاب گرم تابستانی به داخل لانه شد و در نقاط سردسیر بر عکس هر چه پنجره ها به کف نزدیکتر باشد بهتر است زیرا مقدار بیشتری اشعه آفتاب به خصوص در زمستان وارد لانه می شود نقاط سردسیر اگر تعداد پنجره ها زیاد باشد سبب سرد شدن لانه می شود .
معمولا برای هر ۱۵-۱۸ متر مربع فضای کف یک متر مربع پنجره کافی است . در جاهائی که تمام پنجره ها فقط در یک سطح لانه قرار بگیرد باید کمی بیشتر از میزان ذکر شده در نظر گرفت .
در نقاط گرمسیر برای جلوگیری از گرم شدن زیاد از حد لانه به وسیله تابش اشعه آفتاب بهتر است در بالای پنجره سایبان تهیه دید این سایبان ها باید در جهت جنوبی و شرقی به کار رود .
در بعضی نقاط در تابستانها برای خنک کردن لانه معمولا شیشه های زیر سایه بان را بر می دارند و شیشه ای پائین را به وسیله رنگ سفید تار می کنند و بدین وسیله تا اندازه ای مانع از ورود آفتاب به داخل لانه می شوند .
بهترین تیپ پنجره آنهائی است که در جهت بالا و پایین باز و بسته می شوند . اینگونه پنجره ها اغلب مانع از کوران می شوند پنجره هائی که در حول محور عمودی باز می شوند دارای این مزیت هستند که می توان آنها را به وسیله یک اهرم با هم بست یا باز کرد .
به طور کلی از پنجره ها برای تهیه نور کافی و تهویه می توان استفاده کرد . در لانه ای که دارای پنجره کافی و هوای روشن است کمتر بیماری دیده می شود تولید نیز به همان نسبت در میزان رضایت بخش تر است .
معمولا سه نوع پنجره در جایگاه طیور در نظر می گیرند .
۱) پنجره های جلوئی: این پنجره ها اغلب در جهت جنوبی یا شرقی لانه قرار می گیرند و پنجره اصلی به شمار می رود .
این پنجره ها اغلب برای نور کافی مورد استفاده قرار می گیرد . از این رو هر چه بزرگتر باشد بهتر است در لانه های مدرن امروزه از کف تا زیر سقف کشیده می شود . بدین ترتیب اولا نور را به خوبی در سرتاسر لانه پخش می کند و اشعه آفتاب به خوبی می تواند به کف لانه به طور مایل بتابد .
در ضمن هوای کثیف و گرم را که در قسمت بالائی و در نزدیک سقف جمع شده اند از لانه بیرون می برد .
حداقل برای هر ۱۵-۱۸ متر مربع باید یک متر مربع پنجره در نظر گرفت ولی همان طور که گفته شد امروزه حداقل ۲/۱ دیواره جنوبی یا شرقی را به پنجره اختصاص می دهند . البته این امر بستگی به آب و هوا فرق می کند در نقاط سردسیر باید پنجره ها را کمتر کرد در نقاط گرمسیر پنجره های اصلی را طوری باید ساخت که در تابستان بتوان به سهولت آنها را از دیواره جدا کرد یا حداقل شیشه های آن را برداشت به این منظور اغلب از پنجره های سرتاسر چوبی که دارای شیشه های کشوئی هستند استفاده می شود . این دسته از پنجره ها را می توان بسته به موقعیت محل از چوب یا فلز ساخت .
نکته ای که باید مورد توجه قرار گیرد اینست که وقتی که نور از شیشه عبور می کند اشعه ماوراء بنفش آن توسط شیشه گرفته می شود از این رو از نظر خواص شیمیایی نور خاصیت خود را از دست می دهد .(زیرا می دانیم تنها قسمتی از اشعه آفتاب که تولید ویتامین D در بدن می کند قسمت ماوراء بنفش نور است ) از این رو اخیراً بعضی کشورها بجای شیشه برای پنجره ها از اوراق ضخیم نایلن یا طلق استفاده می شود . این امر علاوه بر این که ارزان تمام می شود از نظر اینکه نایلن یا طلق اشعه ماوراء بنفش نور را نیز جذب نمی کند بهداشتی تر است ولی در زمستانها لانه را سرد می کند و گرم کردن لانه دچار اشکال می شود از این سیستم فقط در نقاط گرمسیر که دارای زمستانهای ملایم است توصیه می شود .
۲) پنجره های عقبی: این پنجره های اغلب در جهت شمالی یا غربی لانه قرار می گیرند و بیشتر از جهت تهویه لانه بکار می روند . در ضمن تا اندازه ای به روشنائی لانه کمک می کند . در هنگام تابستان نیز با تولید جریان هوا به خنک کردن لانه در روزهای گرم کمک می کند .
این پنجره ها را اغلب برای جلوگیری از کوران نزدیک به کف یا سقف لانه قرار می دهند تا بر اثر باز کردن پنجره های جنوبی یا شرقی تولید کوران شدید و عوارض ناشی از آن ننماید .
اندازه این پنجره ها اغلب کوچک است و به طور ساده ، کشوئی با شیشه یا حتی بدون شیشه ساخته می شود.
در تابستانها معمولاً شیشه های آن را بر می دارند . این پنجره ها اگر در زیر سقف قرار گیرد بهتر است زیرا هوای گرم و کثیف لانه را خارج می کند بدون اینکه لانه سرد نماید .
این پنجره ها یا به عبارت دیگر دریچه ها ممکن است به فاصله یک متر از هم و در سرتاسر لانه قرار گیرند .
اندازه این پنجره ها بسته به ارتفاع دیواره و همچنین اندازه سالن فرق می کند ولی اغلب نیم متر ارتفاع و یک متر طول برای هر کدام در نظر می گیرند .
در بعضی مزارع این پنجره ها فقط از تخته های ساده تشکیل می شود که در هنگام احتیاج آنها را باز می کنند .
۳)پنجره های سقفی: معمولاً در لانه های بزرگ که دارای سقف های زاویه دار هستند گاهی در بن زاویه دو سقف پنجره های تهویه ای قرار می دهند .
اغلب در ساختمانهای چند ردیفی و بزرگ که تعداد زیادی پرنده در آنها نگاهداری می شوند به خصوص در نقاط گرمسیر از اینگونه پنجره ها به کار می رود .
باز کردن این پنجره ها در بین دو سقف به تهویه و خشک شدن لانه در تابستان کمک بسزائی می کند .
این گونه پنجره ها در نقاطی مانند ایران که هوای تابستانی بسیار گرم است و از طرفی استفاده از مواد عایق همچنین وسائل تهویه ای الکتریکی در لانه مرغها گران تمام می شود بسیار خوب است اخیرا در اطراف تهران در لانه هائی که سقف آنها طاقی است (مانند مساجد و کاروانسراهای قدیمی) از اینگونه پنجره ها در راس سقف تعبیه می شود .
امروزه معمولا برای لانه های بزرگ از ساختمانهای سوله استفاده می شود که دارای طول و عرض مختلف اند . تعدادی کارخانه در ایران این سالن ها را بسته به سفارش مشتری ساخته و در محل مورد نظر نصب می کنند . ساختمانهای سوله امروزه در مرغداری های جدید بسیار متداول است .
اقدامات لازم قبل از ورود جوجه
رمز موفقیت پرورش طیور گوشتی، اجرای یک برنامه مدیریتی مشخص و مؤثر قبل از ورود جوجه‌ها به فارم و طی دوران پرورش است. از آنجا که اجرای برنامه های تغذیه ای و بهداشتی در فارمهای چند سنی مشکل است بهتر آن است که از روش یکباره پر و یکباره خالی استفاده شود. جهت دستیابی به نتایج بهتر رعایت مسائل زیر پیش از ورود جوجه ها ضروری است :
۱- به ‌منظور حفاظت از گله‌ها در مقابل بیماریها از نظافت و ضد عفونی شدن صحیح و کافی تجهیزات سالن و محوطه اطراف سالنها مطمئن شوید.
۲- بستر در محوطه مادرهای مصنوعی باید هم سطح و یکنواخت باشد. بستر ناهموار ایجاد درجه حرارت غیر یکنواخت در کف سالن نموده و باعث مخفی شدن جوجه‌ها در بین پوشال بستر و یا در زیر دانخوریها و آبخوریها و محروم شدن از آب و دان در مرحله رشد می‌شود.
۳- سعی کنید که هر سالن را با جوجه مربوط به یک گله مادر پر نمائید، اگر این کار عملی نیست حداقل هر سالن را با جوجه‌های مربوط به گله‌های مادر همسن پر نمائید. این امر رقابت بین طیور را کاهش می‌دهد.
۴- زمان رسیدن جوجه به فارم را مشخص نموده و برای دریافت جوجه آمادگی کامل داشته باشید.
۵- هیترها را کنترل و از صحت کار آنها مطمئن شوید و با توجه به وضعیت هوای محیط ۲۴ تا ۳۶ ساعت قبل از ورود جوجه آنها را روشن نمائید. در این صورت قبل از ورود جوجه بستر کاملا گرم و درجه حرارت هوای سالن مناسب پذیرش جوجه می‌باشد.
۶- ضمن جلوگیری از وزش هوا از وجود هوای کافی داخل سالن بخصوص زمانی که از حرارت مستقیم استفاده می‌کنید مطمئن شوید.
۷- بازاء هر ۱۰۰۰ قطعه جوجه در محدوده مادرهای مصنوعی ۱۰-۸ عدد آبخوری آویز ثابت و ۶ عدد آبخوری کمکی کوچک کله قندی و یا پلاستیکی، یعنی جمعاً ۱۶-۱۴ عدد آبخوری در نظر گرفته شود. این آبخوریها قبل از جوجه‌ریزی بایستی با آب تمیز پر شده و درجه حرارت آب آبخوریها باید حدود ۱۵-۱۰ درجه سانتیگراد باشد. همچنین در سیستم آبخوری نیپل نیز بایستی از آبخوریهای کمکی استفاده شود.
۸- اضافه کردن مولتی ویتامین در چند روز اول به آب آشامیدنی مفید می‌باشد. زیرا ممکن است ویتامین موجود در دان بعلت گرما کاهش یافته باشد.
۹- ایجاد فضای اضافی جهت تغذیه در چند روز اول لازم می‌باشد. حداقل ۲۰% از فضای مادرهای مصنوعی در روی بستر با صفحات مقوائی و یا کفی کارتن پوشانده شود و در آنها همیشه مقدار کمی دان تازه وجود داشته باشد. در این صورت همواره طیور به دان دسترسی خواهند داشت. بلافاصله قبل از ورود جوجه به سالن دانخوریها را پر نمائید.
۱۰- شروع تغذیه بایستی با دان کرامبل با اندازه مناسب و بدون گرد و پودر دان باشد.
۱۱- دانخوریها و آبخوریها را مستقیماً زیر و یا خیلی نزدیک به مادرهای مصنوعی ندهید تا طیور براحتی بتوانند در اطراف آنها حرکت نمایند.
۱۲- با استفاده از دماسنجی که بتواند حداقل و حداکثر درجه حرارت را نشان دهد، درجه حرارت محوطه مادرهای مصنوعی و درجه حرارت سالن را کنترل نمائید.
۱۳- قبل از جوجه‌ریزی، هیترها را از نظر صحت کار آنها، آبخوریها را از نظر پاکیزگی و عاری بودن از پوشال و درجه حرارت مناسب آب، دانخوریها را از نظر وجود دان کافی و در دسترس بودن آنها کنترل نمائید.

تراکم جوجه‌ریزی
یکی از ضروریات اصلی رشد، حفظ سلامتی و کیفیت عمومی زیست و تامین فضای کافی برای هر پرنده می‌باشد. میزان فضای در نظر گرفته شده بستگی به مجموعه‌ای از فاکتورها نظیر: وزن طیور در هنگام کشتار، نوع سالن (باز و بسته)، شرایط آب و هوائی منطقه و فصل دارد. بدین جهت برای محاسبه ظرفیت جوجه‌ریزی بایستی بطور دقیق از ابعاد داخلی سالن‌ها مطلع باشیم. بطور کلی تراکم جوجه‌ریزی توصیه شده بشرح زیر می‌باشد:
میزان تراکم جوجه ریزی در واحد سطح
وزن )کیلوگرم( تراکم (قطعه در متر مربع(
۱٫۲۵ ۲۷٫۲
۱٫۵ ۲۲٫۷
۱٫۷۵ ۱۹٫۴
۲ ۱۷
۲٫۲۵ ۱۵٫۱
۲٫۵ ۱۳٫۶
۲٫۷۵ ۱۲٫۴
۳ ۱۱٫۳
۳٫۵ ۷٫۷۹

در سالنهای بسته: در انگلیس سازمان حمایت از رفاه طیور هیچگاه تحت هیچ شرایطی اجازه تولید بیش از ۳۴ کیلوگرم گوشت در هر متر مربع سالن را نمی‌دهد. جدول زیر با توجه به رفاه طیور و مدیریت مناسب و حداکثر تولید ۳۴ کیلوگرم گوشت در هر متر مربع، میزان تراکم (تعداد جوجه در هر متر مربع سالن) را نشان می‌دهد:
در تابستان و بخصوص در واحدهایی که امکان بروز مشکلات وجود دارد بایستی تراکم جوجه‌ریزی را کم نموده و در سالنهائی که از تهویه مناسبی برخوردار نمی‌باشند بایستی دقت بیشتری نمود و تراکم جوجه‌ریزی در آنها را نیز کاهش داد.
سالنهای باز: تراکم جوجه‌ریزی در سالنهای باز براساس فصل و نوسانات درجه حرارت متفاوت بوده و بایستی در تابستان از تراکم جوجه‌ریزی در سالنهای مذکور کاسته شود.
تخلیه جوجه ها
طولانی شدن زمان تخلیه جوجه باعث دهیدراته شدن جوجه‌ها و در نتیجه افزایش تلفات و کاهش پتانسیل رشد می‌گردد.توجه به کلیه نکات زیر هنگام جوجه ریزی لازم و ضروری است:
ـ مطمئن شوید که تحویل و توزیع جوجه‌ها در سالنها بطور صحیح انجام شده است. از انبار کردن جعبه‌های حاوی جوجه در منطقه مادر مصنوعی خودداری کنید.
ـ جعبه‌ها را به آرامی نزدیک به‌دان و آب در محدوده مادرهای مصنوعی تخلیه نمائید.
ـ جعبه‌های خالی را در یک طرف سالن‌ها جمع نمائید تا براحتی بتوانید آنها را به خارج از سالن انتقال دهید.
ـ جوجه‌ها باید سرزنده و شاداب و بدون نقص ظاهری باشند.
ـ جوجه‌ها بایستی در محدوده مادرهای مصنوعی قرار گیرند که روشنائی آنها از مادرهای مصنوعی و یا از لامپهای سالن که در بالای مادرهای مصنوعی هستند تامین می‌گردد. در صورتی که سالن دارای شرایط قابل کنترل باشد محصور کردن طیور در محدوده مادر مصنوعی ضرورتی ندارد ولی در صورتی که تعداد جوجه‌ها کم باشد و همچنین در سالنهای باز مفید می‌باشد.
۱ الی ۲ ساعت پس از استقرار، وضعیت توزیع جوجه‌ها در زیر مادرهای مصنوعی و میزان دسترسی آنها را به آب و دان کنترل نمائید.

کنترل رطوبت
رطوبت نسبی سالن باید ۷۰-۵۰ درصد باشد، رطوبت سالن باعث حفظ کیفیت بستر شده و از خشک شدن زیاد بستر و ایجاد گرد و غبار جلوگیری می‌نماید. رطوبت بالاتر را باید با افزایش تهویه کاهش داد. افزایش تهویه باعث از دست رفتن گرما و صرف هزینه اضافی است. وسائلی که بسرعت و به درستی بتوانند رطوبت را اندازه‌گیری نمایند تا حدی غیر معتبر می‌باشند و احتیاج به کالیبره کردن مکرر داشته و بدین جهت کنترل رطوبت را مشکل می‌سازند. ایجاد رطوبت نسبی بالاتر برای جوجه یکروزه استرس جابجائی جوجه از جوجه‌کشی تا مزرعه را کاهش داده و رطوبت کمتر، شانس دهیدراته شدن جوجه را افزایش می‌دهد.

مدیریت آبخوری
توزیع آب تمیز برای جلوگیری از دهیدراته شدن جوجه در طول دوران پرورش لازم می‌باشد. مصرف آب و دان بطور مستقیم با یکدیگر مرتبط بوده و بدون مصرف آب کافی، مصرف دان کاهش و نتیجتاً میزان رشد نیز کاهش می‌یابد. جهت افزایش میزان رشد نیاز مستمر به مدرنیزه کردن تجهیزات داریم.
بعنوان مثال یک پرنده در ۱۰ سال پیش در ۵۰ روزگی به وزنی می‌رسید که امروزه در ۴۰ روزگی به آن وزن می رسد (۲۰% کاهش در سن کشتار) که نشانگر لزوم افزایش توانائی تجهیزات موردنیاز تا ۲۰% می‌باشد.
امروزه استفاده از آبخوریهای نیپل مورد توجه قرار گرفته که در این صورت برای اطمینان از دسترسی طیور به آب بازاء هر ۹ قطعه یک آبخوری نیپل با جریان آب کم و بدون فنجانک لازم است ولی در صورت استفاده از سیستم نیپل با جریان آب بیشتر تعداد پرنده بازاء هر نیپل افزایش می‌یابد. میزان موردنیاز آبخوری آویز پلاستیکی به قطر ۴۰۰ میلی‌متر، برای هر ۱۰۰۰ پرنده ۱۰- ۸ عدد می‌رسد.
آبخوری برای جوجه یکروزه:
برای جوجه یکروزه بازاء هر ۱۰۰۰ قطعه جوجه ۶ آبخوری کوچک کله قندی و یا سینی در نظر بگیرید. این آبخوری‌ها هیچگاه نباید خالی باشند و مرتباً باید تمیز و مجدداً با آب تمیز و تازه پر شوند. بسیار مهم است که روز اول ورود جوجه‌ها به سالن آب در آبخوریها به‌میزان کافی وجود داشته باشد تا جوجه‌ها براحتی بتوانند به‌آب دسترسی پیدا کنند. سطح آب در آبخوریها با بزرگ شدن جوجه‌ها بایستی کاهش یابد تا از ریخت و پاش آب بوسیله جوجه‌ها جلوگیری شود.
تقریباً ۴۸ ساعت پس از جوجه‌ریزی باید آبخوریهای کمکی جمع شوند. ارتفاع آبخوریهای آویز باید هم سطح پشت پرنده باشد. تنظیم آبخوریها مرتباً باید کنترل شده تا ضمن توزیع آب به ‌میزان کافی از ریزش آب و هدر رفتن آن نیز جلوگیری شود. صرفنظر از نوع سیستم آبخوری همواره باید بازاء هر ۳ متر عرض سالن یک ردیف آبخوری در نظر گرفته شود. (توزیع یکنواخت آب در سالن)
مصرف آب (هوای معتدل) :
معمولا مصرف آب ۱٫۸-۱٫۶ برابر مصرف دان می‌باشد. این ضریب باید بعنوان یک راهنما باشد نه بعنوان یک ضریب ثابت. زیرا که تغییراتی در مصرف آب با توجه به کیفیت دان، درجه حرارت محیط و سلامتی گله ایجاد می‌گردد که باید به آن توجه و تدبیر مدیریتی مناسب اتخاذ گردد. استفاده از کنتور آب که میزان مصرف آب را مشخص می‌نماید، از ابزارهای مفید مدیریتی است. مشخص شدن مصرف آب و مطلع شدن از وضعیت سلامتی گله می‌تواند ما را در مورد زمان واکسیناسیون و همچنین درمان گله راهنمایی نماید. مصرف آب با افزایش درجه حرارت محیط افزایش می یابد، لذا باید در حرارت بیش از ۳۰ درجه سانتیگراد آبخوری‌های کمکی مورد استفاده قرار گیرند.
بهتر است هر سال یکبار آب مرغداری از نظر فیزیکی و شیمیایی و هر شش ماه یک بار نیز از نظر میکروبی آزمایش شود. توصیه می گردد برای روزهای اول یک آبخوری کله قندی برای ۵۰ قطعه جوجه در نظر گرفته شود و حتماً قبل از ورود جوجه ها به سالن، آبخوریها پر گردد. معمولاً آبخوریها را اطراف دانخوریها و کاغذ دانخوری می چینند. باید دقت کنیم فاصله آبخوریها حدود ۱٫۵ متر بیشتر نباشد. افزودن شکر به نسبت ۳ تا ۵ درصد در روز اول با نظر کارشناسان و همچنین استفاده از آنتی بیوتیک از روز دوم با نظر دامپزشک را نیز باید در نظر داشت. تهویه در هفته اول نباید زیاد مورد نظر باشد و معمولاً دو تا سه روز اول نیازی به روشن کردن هواکش نیست. برای ایجاد شرایط مطلوب آب و هوایی باید وضع ظاهری گله، فصل و غیره را در نظر داشت و اقدام به روشن کردن هواکش ها کرد هر چند در سالهای اخیر سیستم های کنترل کامپیوتری بدون دخالت پرسنل و با دادن برنامه اتوماتیک نسبت به تنظیم حرارت، رطوبت و تهویه اقدام می کنند. در خاتمه توجه همکاران را به این نکته جلب می کنیم که بررسی رفتار جوجه در سالن بصورت دائمی باید مد نظر باشد و با توجه به شرایط و وضع تحریک جوجه ها اقدامات لازم را انجام دهند.
مدیریت بستر
بستر ممکن است از پوشال چوب، خرده کاغذ یا کاه خرد شده باشد. از مصرف تراشه چوب سفت که دارای تانن زیادی است و همچنین تراشه چوب‌ریز و خاک اره‌ای که اگر بوسیله جوجه خورده شود باعث سوراخ شدن چینه دان و سنگدال می‌شود خودداری کنید. به‌منظور پیشگیری از بروز بیماری آسپرژیلوز، از مصرف بستر پوسیده و کپک زده خودداری نمائید. بهترین بستر، تراشه چوب سفید با کیفیت خوب است.
کاه در صورتی که به‌صورت صحیح عمل‌آوری و نگهداری شده باشد می‌تواند بستر مناسبی باشد.
جهت جلوگیری از ایجاد تاول سینه، سوختگی سینه و قرمزی و سوختگی مفصل خرگوشی که باعث تنزل کیفیت و کم شدن ارزش لاشه می‌گردد از بستر نرم با کیفیت مناسب استفاده شود. از مصرف پوشال پودر شده، مرطوب و یا کلوخه خودداری نمائید. بستر با کیفیت خوب دارای ۳۵-۳۰ درصد رطوبت می‌باشد. ارتفاع بستر ۷-۵ سانتیمتر توصیه شده است. هیچگاه بستر قدیمی را مجدداً استفاده نکنید. همیشه بستر قدیمی را خارج و برای هر نوبت جوجه‌ریزی از بستر تازه و جدید استفاده نمائید.
متیله شدن مجدد هموسیستئین در جوجه های جوان گوشتی تغذیه شده با سطوح متغیر متیونین، کولین و بتائین

خلاصه
با اینکه متیونین در تغذیه آمینواسیدی جوجه ها، حیاتی است، هنوز جزئیات جریان متابولیسم آن در سیستم مرغ ها روشن نشده است. این تحقیق، به برسی روابط متقابل بین میزان کولین (CHO) ، بتاین (BET) و اسید آمینه های گوگردی در رشد و متیله شدن مجدد هموسیستئین جگر می پردازد. سطوح نمره دهی شده (۰ و ۰۷/۰ ، ۱۱/۰ و ۲۴/۰ دردص) از DL-Met به جیره های حاوی CHO کافی و دارای کمبود اسید آمینه های گوگردی (۲۶/۰ درصد متیونین قابل هضم، ۲۶/۰ درصد cys قابل هضم) اضافه شدند. هر سطح Met به تنهایی یا همراه با CHO (25/0 %) یا BET (28/0 %) آزمون شدند. جوجه های گوشتی از ۸ روزگی تا ۲۲ روزگی در قفس ها بزرگ شدند و ۱۲تیمار غذایی در سه قفس تکرار ، که در هر قفس ۵ پرنده وجود داشت، به آنها خورانده شد. افزایش وزن و بازدهی غذا با افزودن ۱۱/۰ درصد Met تکمیلی به حداکثر رسید (۰۵/۰ p<) در حالی که حداکثر جذب مواد غذایی با افزودن ۰۷/۰ درصد Metتکمیلی به دست آمد. در کل، پارامترهای رشدی با اضافه کردن CHO یا BET به جیره های دارای کمبود یا بیش بود Met افزایش یافت. کمترین تغییرات در دوباره متیله شدن HCY جگری از طریق مسیر بتاین- هموسیستئین متیل تراسفراز در پاسخ به تغییرات جیره ای اتفاق افتاد، بنابراین ، این اطلاعات از پیشنهادات قبلی مبنی بر اینکه در زمان تغذیه با جیره های حاوی کمبود یا بیش بود Met ، BHMT ممکن است نقشی تنظیم کننده داشته باشد، دفاع نمی کنند. بر خلاف فرض های قبلی بر اساس فعالیت آنزیمی، به نظر می رسد در بیشتر وضعیت های جیره ای ، میزان کمی متیله شدن مجدد HCY با سنتز Met ، بر خلاف متیله شدن ناشی از مسیر بتاین- هموسیستئین متیل ترانسفراز پیشی می گیرد.

مقدمه:
جگر یکی از مهمترین مکان ها برای متابولیسم Met می باشد، که اولین اسید آمینه محدود کننده در جیره های مرغی تجاری است. برای رسیدن به نقش خود به عنوان یک دهنده متیل (ترانس متیلیشن)،Met به هموستیستئین (HCY) تبدیل می شود که در محل تقاطع متابولیسم اسید آمینه های گوگردی قرار می گیرد. اگر HCY از طریق مسیر غیر قابل برگشت ترانس سولفوراسیون پیش برود، تولید CYS ممکن است بعد از اضافه شدن یک گروه متیل توسطfolate – vitamin B12- dependent Met synthas یا betaie (BET)- HYC methylteransferase (BHMT)اتفاق بیافتد، بر عکس ، HCY ممکن است دوباره به Met تبدیل شود.
گروه متیلی فراهم شده توسط BHMT از BET نشأت می گیرد، که محصول اکسیدآسیون کولین (CHO ( می باشد. آنزیم های درگیر در ترانس سولفوراسیون با فعالیت قابل توجهی در بافت های جگر، پانکراس و کلیه خرگوش ها یافت شده اند؛ به طور مشابه فعالیت BHMT غالباً در جگر دیده شده است. بعضی فعالیت ها نیز در بافت کلیه وجود دارند. برعکس، MS به طور گسترده در بافت های پستانداران و ماکیان بیان می شود.
بیشتر جیره های تجاری ماکیان دارای کمبود Met هستند، بنابراین نیازی جدی برای Met اضافی در جیره های تجاری ماکیان وجود دارد.
به این ترتیب، ارزیابی پیوسته متابولیسم SAA در بهینه کردن فرمولاسیون جیره، بخش مهمی را تشکیل می دهد. به خاطر نقش حیاتی و بسیار ویژه جگر در متابولیسم SAA در چگر تمرکزداشته باشیم. فینکلستین و مارتین (۱۹۸۴) گزارش کرده اند که در پستانداران، حدود ۵۴% از HCY کبدی به Met ، دوباره متیله شده اند و استورچ و همکاران (۱۹۸۸) تخمین زده اند که در مردان بالغ جوان، حدود ۳۸% HCY به Met ، باز متیله شده اند. اطلاعاتی در حدود جریان HCY از طریق سیستم های باز متیله شدن کبدی در ماکیان، وجود ندارد.
تکنیک ایزوتوپ پایدار مورد استفاده قرار گرفت تا بررسی کمی باز متیله شدن HCY کبدی را از طریق BHMT یا MS د جوجه های کبابی، ممکن کند. تحقیق قبلی در مورد فعالیت آنزیمی نشان داد که تغییرات جیره ای در سطوح SAA ،CHO یا BET باعث تغییر در فعالیت کبدی BHMT در جوجه های کبابی و خرگوش ها می شود. در هر حال ، ما فرض کرده ایم که جریان متابولیست از طریق مسیرهای دوباره متیله شدن تا حدودی می تواند تحت تأثیر وضعیت تغذیه ای ماکیان قرار بگیرد، همانطور که ما در تحقیقات قبلی روی خرگوش ها و انسان آن را مشاهده کردیم. در این مطالعه یک شیوه درون شیشه ای ایزوتوپ پایدار برای مطالعه باز متیله شدن HCY در بافت جگر ماکیان مورد استفاده قرار گرفته است. تأثیر سطوح SAA ، CHO و BET بر پارامترهای رشدی و باز متیله شدن HCY مورد بررسی قرار گرفته است.
مواد و روش ها
تمام روش های توسط اینستیتوی مراقبت از حیوانات دانشگاه آرکانزاس و کیته مصرف آن ، مورد تأیید قرار گرفته اند. جوجه های کبابی تجاری تازه سر از تخم بیرون آورده در قفسه های زمینی نگهداری شدند و با آرد ذرت – سویا به عنوان جیره استارتر تغذیه شدند که توصیه های NRC (1994) را رعایت کرده بود. در روز هشتم ، جوجه ها به قفس ها (۵ پرنده به ازای هر قفس) در حالی که وزن های مشابهی در سطح ۵% داشتند، منتقل شدند. هر کدام از ۱۲ تیمار غذایی با ۳ قفس، تکرار شد، تیمارها از روز هشتم تا بیست و دوم ، تغذیه شدند. یک جیره غذایی با پایه آرد ذرت- بادام زمینی (جدول ۱) به گونه ای که به استثنای Met و CYS با توصیه های NRC (1994) برای جوجه های کبابی سازگار باشد، فرموله شد. سطوح SAA به گونه ای طراحی شد که از کمبود (۵۹/۰ درصد از SAA کل) تا حدوداً کافی (۸۳/۰ از SAA کل) را در بگیرد، و تیمارهای غذایی شامل سطوح طبقه بندی شده DL-Met (0، ۰٫۰۷ ، ۰٫۱۱ یا ۲۴/۰ درصد) یا به تنهایی یا همراه با سطوح اضافه ایزومتیل از CHO (25/0 %) یا BET (28/0%) به جیره غذایی پایه اضافه شد. وزن بدن، جذب مواد غذایی و میزان مرگ ومیر یاداشت برداری شد و میزان افزایش وزن، جذب غذا میزان مؤثر بودن ماده غذایی محاسبه شد. در پایان ارزیابی رشدی، بافت کبد از ماکیان مورد آزمایش ، جمع آوری شد در دمای OC 80- نگهداری گردید.
روش های ارزیابی دوباره متیله شدن HCY بر اساس شیوه درون شیشه ایزوتوپ پایدار مشابه با روش استفاده شده توسط استورچ و همکاران (۱۹۹۱و ۱۹۸۸) و وان گلدنر و همکاران (۱۹۹۹) با تغییرات لازم بود. بافت جگر یخ زده (۲ گرم) از ماکیان مورد آزمایش ، با دو برابر شدن حجمی خود از بافرپتاسیم (۷/۴ گرم KCL، ۱۴/۰ گرم KH2 PO4 ، ۰۳۷/۰ گرم EDTA، ۳۹۱/۰ میلی لیتر ۱ و۲ مرکاپتو آتانول و آب تا رسیدن به حجم ۵۰۰ میلی لیتر سوپانسیون ، هموژنیزه و سانتریوفوژ شد. مایع سطحی جمع آوری شد. محتوای پروتئینی هر نمونه ارزیابی شود. محتوای پروتئینی در نمونه های مختلف به گونه ای تنظیم شد که مثل هم باشند (بر حسب میلی گرم بر لیتر). در طی این فرایند، دما در OC 4 حفظ شد تا متبولیسم در مجموعه، کند باشد. مقدار مشخصی از ترکیب هموژن (۳۵۰ میکرولیتر) بعد از اضافه کردن ML 50 از محلول ۵۰ میلی مولار HCY و ۲۰ میلی مولار محلول ایزوتوپ پایدار بنتاین در بافر پتاسیم در بن مادی با دمای OC 37 به مدت ۰ تا ۱۰ دقیقه نگهداری شد. در نتیجه مطالعه مقدماتی (داده ها نشان داده نشده است)، دوره انکوباسیون ۱۰ دقیقه ای درون محدوده پاسخ خطی فعالیت آنزیمکی و غلظت سوسترا قرار داشت. با اضافه کردن ۲ میلی لیتر از ۲NHCL به لوله ها در دوره های زمانی معین، واکنش خاتمه یافت. مخلوط های حاصله، سانتریوفوژ شدند و سپس با اضافه کردن ۱۰۰ میکرولیتر از محلول ۲۵ میکروگرمی فنیل آلانین D5 در بافر پتاسیم در میلی لیتر، به ۴۰۰ میکرولیتر، از سوپانسیون ماده اینکوبه شده، با ایزوتوپ پایدار فنیل آلانین spike شدند. فاز رویی بعداً برای ارزیابی کمی ایزوتوپومرهای Met طیف سنجی های جرمی – HPLC شدند.
ایزوتوپومرهای Met و استاندارد بینابینی از هم جدا شده و با استفاده از یک سیستم جرمی- HPLC و با بکارگیری کروماتوگرافی فاز معکوس و یونیزه کردن الکترو- اسپری ارزیابی کمی شدند. یک اسپکتروفوتومتر water platform lcz top mass و یک water Alliance 2090 HPCL ، برای کمیت سنجی ایزوتوپومرهای Met و استانداردهای بینابینی مرد استفاده قرار گرفتند mass spectrometery به یک نشانگر یونیزاسیون الکترو اسپری که به عنوان وجه یونی مثبت مورد استفاده قرار گرفت، تجهیز شد. پارامترهای راه اندازیmass spectromatery برای ردیابی غنی شده ایزوتوپی، بهینه شد. جداسازی ایزوتوپومرهای آمینواسیدی undervvitizd با استفادهاز ستون waret symmrry c18 ، بابکارگیری پروفیل شویشی گرادیانی از تری فلور استیک اسید ۱/۰ با آب و اسید تری فلور استیک اسید ۱/۰ با آب، تکمیل شد.
یک دفعه که محل پیک ایزتوپومترهای Met و استاندارد بینابینی فنیل الانین کمیت سنجی شد، منطقه پیک Met و استاندارد بینابینی مربوطه، بهینه سازی شد. اعداد منطقه پیک استاندارد شده بین دوره های اینکوباسیون ۰ و ۱۰ دقیقه مورد استفاده قرار گرفت تا درمورد متیله شدن مجدد HCY به نتیجه ای برسیم. Met ایجاد شده در اثر دوباره متیله شدن HCY از طریق BHMT ، وزن مولکولی ای تعادل u 152 داشت (ME غنی شده) چون یک گروه متیلی دریافتی از ایزوتوپ پایدار BET را که حدودm-u a 3 از گروه متیلی عادی سنگین تر است، حمل می کند، Met ایجاد شده و در اثر مسیر MS (Met طبیعی) وزن مولکولی طبیعی داشت (a-m-u 149 ). بنابراین ، دراین سیستم واکنشی، Met دوباره متیله شده که از طریق BHMT ایجاد شده است، وزن مولکولی بیشتری نسبت به Met تولیدی در اثر MS دارد. به نظر می رسد ریال طی دوره انکوباسیون ۱۰ دقیقه ای برگشت مقدار مشخصی از Met در سیستم واکنش رخ می دهد؛ بنابراین این سیستم تمام Met جدید را به ازای هر ثانیه اندازه گیری نمی کند؛ بلکه تغییرات Met باقیمانده را طی ۱۰ دقیقه اینکوباسیون اندازه گیری کرده است. تفاوت بین منطقه پیک استاندارد شده ۰ و ۱۰ دقیقه اینکوباسیون، نمایشی از کمیت Met ارائه می دهد که در اثر دوباره متیله شدن تشکیل شده است، و ارزش عددی این منطقه پیک برای رسیدن به نتیجه ای در مورد رفتار این ۲ مسیر دوباره متیله شدن در زمانی پرنده ها با سطوح مختلف SAA ، CHO و BET تغذیه شده اند؛
اطلاعات بدست آمده از آنالیز طیف سنجی جرمی- HPLC بررسی شد و مناطق پیک از انکوباسیون ۰ و ۱۰ دقیقه ای برای محاسبه پارامترهای زیر مورد استفاده قرار گرفت:
– تغییر شبکه ای در Met طبیعی. این بخش تفاوت بین مناطق پیک Met طبیعی( با وزن مولکولی ۱۴۹) را بعد از اینکوباسیون های ۰ و ۱۰ دقیقه ای می باشد و تغییر شبکه ای در Met تشکیل شده از طریق مسیر MS را نشان می دهد.
– تغییر شبکه ای در Met غنی شده. این بخش منطقه پیک Met غنی شده بعد از مرحله انکوباسیون ۰ و ۱۰ دقیقه ای می باشد و تغییر شبکه ای را در Met ایجاد شده از طریق مسیر BHMT نشان می دهد.
– تغییر شبکه ای در Met کل. این بخش مجموع تغییر شکل شبکه ای در Met غنی شده و طبیعی است و متیله شدن مجدد کل را از طریق مسیرهای BHMT و MS نشان می دهد.
– درصد دوباره متیله شدن از طریق مسیر BHMT . این بخش نشان دهنده نسبت دوباره متیله شدنی است که از طریق مسیر BHMT اتفاق می افتد و با تقسیم Met غنی شده و برMet کل محاسبه می شود.

ارزیابی آماری
میانگین قفس به عنوان واحد آزمایشی در نظر گرفته شد و داده ها در یک طرح کاملاً تصادفی مورد آنالیز واریانس قرار گرفتند (SAS,2004) با میانگین تیمارها با استفاده از روش مقایسه چند دامنه حداقل معنی داری یا آزمون چند دامنه دانکن، جدا شدند. مقایسه ساده df برای آزمون تأثیر کلی Met ،CHO وBET مورد استفاده قرارگرفت (وقتی مناسب بود).تفاوت ها در سطح (۰۵/۰ P<)معنی داری در نظر گرفته شد.
نتایج و بحث
تأثیر کلی تیمار غذایی بر ویژگی رشد در جدول ۲ نشان داده شده است. افزایش وزن و بازدهی ماده غذایی به صورت خطی تا Met افزودنی ۱۱/۰ % ، افزایش یافت، در حالی که جذب مواد غذایی در Met افزودنی ۰۷/۰ درصد به حداکثر رسید. در مجموع، CHO و BET زیاد بر ظاهر رشد تأثیری نداشتند. پاسخ به Met افزودنی ، جالب توجه بود چون ماکیان مورد آزمایش بیشینه پاسخ رشدی را در سطح Met افزودنی(۷/۰% از کل SAA)توصیهNRC(1994)، داشتند. مشاهدات قبلی در آزمایشگاه و اطلاعات منتشرنشده و همچنین نیاز بالقوه کمتر بهMet وCys را برای جوجه های کبابی در طی دوره استارتر نشان می دهند؛ تحقیقات بعدی برای تعیین اینکه آیا حداکثر رشد می تواند در جوجه های کبابی تجاری با سطوح کمتر از توصیه برای Met وCys بدست آید، یا نه لازم است.
هر چند تأثیر کل BET , CHO اضافی بر رشد، معنی دار نبود ( جدول ۲) ؛ وقتی CHO یاBET به جیره فاقدMet افزودنی ، اضافه شد. افزایش اندک درBwgain رخ داد. تحقیق زیادی گزارش کرده اند کهCHO یا BET افزودنی ، Bwgain پرنده های تغذیه شده با جیره های دارای کمبود حاشیه ایMet را افزایش می دهند بنابراین ، در جیره های دارای کمبود حاشیه ایMet به نظر می رسد کهCHO ،BET یا Met می توانند باعث پاسخ رشدی متعادل در جوجه های کبابی شوند و آنCHOوBET می توانند بخش کوچکی از نیازمندی بهMet را پوشش دهند، که فرض می شود به خاطر جبران کردن بخشی از نیاز به Met که برای گروه های متیلی لازم هستند، باشند.
همانطور که در تحقیق حاضر اتفاق افتاد، پاسخ های رشدی بهCHO یاBET افزودنی ، قبلاً در جیره های دارای کمبود جزئی MET یاSAAمورد توجه قرار گرفته بود. در هر حال، در جیره های غذایی که دارای کمبود شدیدMet هستند، پاسخ رشدی بهBET یاCHO افزودنی ، خیلی پایین تر از پاسخ رشدی مشاهده شده در اثرMet افزودنی بود. پاسخ جزئی بهCHO یاBET ممکن است به خاطر افزایش دوباره متیله شدنHCY باشد، بنابراین سطوحMet سلولی ، باعث افزایش فعالیت آنزیم های دوباره متیله کننده می شود. در مطالعه حاضر، متیله شدن مجردHCYدر قیمت با CHO یاBET افزودنی ، در جیره دارای سطوح کمبود SAA ، افزایش یافته است ( جدول ۳) ، اما پاسخ رشدی تنها در جیره فاقدMet افزودنی ، قابل توجه بود که ارتباط بین درباره متیله شدن افزوده شده و رشد را زیر مسئولمی برد. مطالعات بیشتری نیاز است تا مکانیسم مسئولپاسخ رشدی به CHO یاBET را در جیره های دارای کمبودSAA روشن کند.
نتایج بدست آمده از مطالعه ایزوتوپ پایدار در جدول ۳ نشان داده شده است. سطحMetجیره ای تأثیر معنی داری بر باز متیله شدن BHMT ای یا وابسته بهMS یا درصد نسبیHCY که توسطBHMT باز متیله شدن است، تأثیر نداشت . اضافه کردنCHO به جیره پایه (Met%0 افزودنی ) به نحو معنی داری ظرفیت کبدی را برای دوباره متیله شدنHCY کل افزایش دارد همانطور که با پیک سطوح MET کل نشان داده شد ) ، اما در جوجه های کبابی تغذیه شده باMet افزودنی ، تنها فزایش اندکی در دوباره متیله شدنHCY کل مشاهده شد. برعکس، افزودنMet باعث افزایش بازمتیله شدنHCY شد. دوباره متیله شدن از طریق مسیرMS به نظر می رسد که مسئول بیشتر تغییرات در باز متیله شدن کل باشد. بازمتیله شدن HCY با MS با افزودنCHO به جیره پایه (۰% Met افزودنی ) ،‌به صورت معنی دادن افزایش یافت و با افزودنCHO به جیره حاویMet افزودنی ، از نظر عددی بیشترشد . دوباره متیله شدنHCY باMS باBET اضافه شده به جیره حاوی ۰ ، ۰۷/۰ و ۲۴/۰ درصدMet افزودنی ، به صورت معنی داری بیشتر شد با افزودن BET به جیره دارای ۱۱/۰ % Met افزودنی ،از نظر عددی افزایش یافت.
به نظر می رسد جیره تأثیر اندکی بر دوباره متیله شدن وابسته به BHMT داشته باشد؛ تنها تغییر قابل توجه ، افزایش اندک دوباره متیله شدنHCY در پاسخ به افزودنBET به جیره های حاوی و ۰۷/۰ و ۲۴/۰ درصد Met افزودنی ، می باشد.
در مقایسه عددهای پیک برای تشکیلMet (جدول ۳) به نظر می رسد که دوباره متیله شدن HCY توسطBHMT تحت تمام شرایط جیره ای ، از نظر اندازه کمتر بود،‌که پیشنهاد می کندMS بدون توجه به محتوایMetجیره ای یا وجودBET یاCHO اضافی سیر غالب دوباره متیله شدن در سیستم جگر ماکیان است. اهمیت نسبیMS وقتی بیشتر مشهود می شود که به متیله شدن مجدد از طریق مسیر BHMT به عنوان درصدی از متیله شدن کل نگاه کنیم ( جدول ۳ ) افزایش Met جیره تأثیر معنی داری بر HCY که از طریق مسیرBHMT باز متیله شده بود،‌ندارد. هر چند افزایش عددی ایی در۱۱/۰ % Met افزودنی ایجاد شد. افزودنCHO یاBET اضافی باعث کاهش نسبت (درصد) باز متیله شدن از طریق مسیرBET می گردد، که بعضی موارد معنی دار است؛ و تأثیرBET نسبت بهCHO ، وقتی که به جیره های حاوی ۰ و ۰۷/۰ %Met افزودنی ، اضافه شود ، بیشتر مورد تأکید قرار گرفته است.
گزارشات تحقیق های انجام شده روی خرگوش و انسان نشان می دهد که باز متیله شدن HCY ممکن است به طور مساوی از طریق مسیرهایMSوBHMT انجام می شود. در مطالعه آنها در مورد پاسخ تغییرات جیره ای درMet ،CHOو BET روی فعالیت های آنزیم باز متیله کننده جگر در جوجه ها ، ساندرسون و مکینالی (۱۹۹۰) مشاهده کردند که فعالیتBHMT در جگر ماکیان بیش ازMSبوده است. این تحقیق نتیجه گیری کرده اند که در جوجه ها ، انتقال گروه متیل از BET بیشتر متیله شدن مجدد HCYرا تکمیل می کند.
نتایج ما تحت بیشتر شرایط جیره ای مورد استفاده در آزمایشات ، متفاوت از یافته های آنها بوده است. درصد بازمتیله شدنHCY توسط BHMT در بیشتر موارد کمتر از ۴۰ % و در بعضی موارد کمتر از ۲۰% بوده است. ( جدول ۳ ). در هر حال این مسئله جالب بوده که برای جوجه های کبابی تغذیه شده باMet افزودنی ۱۱/۰ درصد (میزانی که در آن رشد به حداکثر می رسد) بدونCHOیا BET اضافه، میزان دوباره متیله شدنHCY توسطMS یاBHMT نسبتاً متعادل بوده است. بنابراین برای جوجه های کبابی تغذیه شده با جیره های حاوی سطوح SAAی کافی بدون دهنده متیل اضافی (CHOیا BET)، به نظر می رسدHCY به صورت مساوی بین مسیرهای دوباره متیله شدن تقسیم شده است.
بیشتر مطالعات گذشته ، فعالیت آنزیمی را به عنوان ابزار ارزیابی تأثیر جیره بر متابولیسم کبدیBHMT اندازه گیری کرده اند. در جوجه ها و خرگوش ، وقتی جیره های دارای کمبودMet و حاوی مقدار کافی یا زیاد بدونCHO وBET تغذیه شدند.
BHMT را در زمانی که جیره فاقدMet یا جیره حاوی مقادیر زیاد Met به خرگوش ها خورانده شد،‌مشاهده کرده اند. آنها گزارش کردند که فعالیتBHMT با جذب بالاتر پروتئین و Met ، افزایش یافت ، در حالیکه فعالیتMS ، وقتی بدن به Met نیاز دارد، افزایش یافت . آنها فکر کردند که فعالیتBHMT به گونه ای عمل می کند که Metرا تحت شرایط کمبوده جیره حفظ کند. این نتایج ، نقشی را برایBHMT پیشنهاد می کند که با مشاهدات فرونتیرا و همکاران مطابقت دارد، آنها تنظیم متابولیسمMet را در انسان مطالعه کردند و پیشنهاد نمودند که تغییرات متابولیکی در کمبود شدید یا بیش بود شدیدMet در جیره ، برای حفظ یا با ثبات کردن سطوحMet سلولی ،‌رخ می دهد.
در مطالعه حاضر که جریانHCY واقعی مورد ارزیابی قرار گرفت، تنها تغییرات اندکی در دوباره متیله شدنBHMT-dependent HCY در پاسخ به تغییرات جیره ای در سطوحMet ،CHO یا BET مورد توجه قرار گرفت، که بر اساس تحقیقات قبلی ، مورد انتظار برد که فعالیتBHMT را افزایش دهد. بنابراین ، به نظر نمی رسد کهBHMTبه گونه ای عمل کند که سطوحMet سلولی را در زمانی که Met جیره ای دچار کمبود بود یا برای ته نشین کردن HCY اضافی در زمانی که جیره ای زیاد بود، بدون در نظر گرفتن سطوحBET وCHO در جیره ، حفظ کند. به جای آن،‌به نظر می رسد MSبه تغییرات جیره ،‌بیشتر پاسخ می دهد، اما زمانی که BET یا CHO زیاد، به آنها خورانده شود،‌پاسخ نمی دهد. این مهم است که توجه کنیم جیره پایه ما از نظرMetوCys داری کمبود بوده است ، در حالی که جیره امرت و همکاران (۱۹۹۶ ) و فینکلستون و همکاران (۱۹۸۲) حاوی مقادیر کافی یا زیادCys بوده است نشان داده شده است که سطوحCys جیره بر ترانس سولفوراسیون تأثیر می گذارند، بنابراین سطحCys ممکن است بصورت بالقوه بر دوباره متیله شدن HCY کبدی تأثیر داشته باشد.
مکانیسمی که توسط آن BET یاCHO اضافی جیره می تواند از طریقMS بر دوباره متیله شدن کبدی تأثیر بگذارد، کاملاً روشن نیست، اما مشاهدات زیادی باید صورت بگیرد . فعالیتBHMT توسطN,N-dimethylglycine ، یکی از محصولات جانبی واکنشBHMT ، محدود می شود. شاید در جیره های دارای کمبودMet و بیش بود. BET یاCHO شرایطی که قبلاً نشان داده شده است باعث افزایش فعالیتBHMT در جوجه های کبابی می شود، جریان افزایش یافته ای که از فعالیت بیشتر، مورد انتظار است، با تولید افزایش یافتهN,N-dimethylglycine در ارتباط است، و باعث افزایش ممانعت از فعالیتBHMT می گردد. همچنین ارتباطی بین N,N-dimethylglycine و مسیرMS وجود دارد. دی متیله شدن اکسیداتیوN,N-dimethylglycine باعث تشکیل سارکوزین میشود، که می تواند گروه های متیلی را به درونfolate pool القاء کند.
سطوح سرین جگر نیز ممکن است به این مسئله مربوط باشند. در مطالعه ای بر روی دوباره متیله شدنHCY کبدی ، سوسکلی و همکاران (۲۰۰۱) بیان کردند که گروه های متیلی از۵,۱۰methy lenetetrahy-drofolate ممکن است یا برای سنتزser ( از۶۱y ) یا برای دوباره متیله شدنHCY مورد استفاده قرار بگیرند. وقتی میزان در دسترس بودن گروه های متیلی ناپایدار ،‌حداقل باشد، گروه های متیلی از۵,۱۰methy lenetetrahy-drofolate ممکن است به سمت تولید Ser هدایت شوند. برعکس، وقتی گروه های کافی متیلی وجود دارند، دوباره متیله شدن ممکن است مورد حمایت قرار گیرد. گریگوری و همکاران (۲۰۰۰) نیز نقشSer را بر دوباره متیله شدن HCY مطالعه کردند و مشاهده نمودند که دو دستهSer در متابولیسم یک کربنه وجود دارند. در حضور گروه های متیلی اضافه در سیستم ، متابولیسمSer می تواند گروه های متیلی را برای تولید بیشتر۵methy lenetetrahy-drofolate فراهم کند، بنابراین باعث مقدار بیشتر دوباره متیله شدن از طریقMSمی گردد در مطالعه ما ،‌تیمارهای جیره ای که دوباره متیله شدن HCY را توسط MS افزایش دادند، دارای گروه های متیلی اضافی از CHO یاBET اضافی در جیره هستند، بنابراین احتمالاً تأثیر غیرمستقیمی بر دوباره متیله شدن وابسته بهMS از طریق تأثیرات ترکیبی و Ser , N,N-dimethy lglycineخواهند داشت.
در نهایت، به نظر می رسد تکنیک درون شیشه ایزوتوپ پایدار،‌با استفاده از بافت کبدی تعریف شده با تیمارهای غذایی برای مطالعه دوباره متیله شدنHCY ، قابل استفاده باشد. ارتباط معنی داری بین دوباره متیله شدنHCY و رشد در ماکیان استارتر جوجه های گوشتی که جیره های متفاوتی از نظرSAA با یا بدون CHO یاBET اضافی تغذیه شدند، وجود نداشت.
به علاوه بر خلاف نتایج بدست آمده از تحقیقات قبلی بر اساس فعالیت آنزیمی ، BHMT نقش تنظیم کنندگی نشان نداد و به نظر می رسد درصد بیشترHCY در بیشتر شرایط جیره ای ، توسطMS ، دوباره متیله می شوند.

عنوان فایل:Parvareshe Morghe Gooshti
تعداد دانلود:51
حجم فایل:82.5 KiB
زبان:Farsi
دسته:مقالات علمی
جواز:رایگان
تعداد صفحات:25
تاریخ:۱۳۹۴-۱۱-۰۹

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code