چهل حدیث قدسی

حدیث قدسی
۲۵ اردیبهشت
0

چهل حدیث قدسی
۱-قالَ عَلیٌّ (ع): «اِنَّ رَسُولَ اللهِ (ص) حَدَّثَنی عَنِ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ: کُلُّ اَمْرٍ ذی بالٍ لَمْ یذْکَر فیهِ بِسم اللهِ فَهُوَ اَبْتَر»
امیر مؤمنان حضرت علی (ع) فرمود: پیامبر اکرم (ص) از خدای عزوجل برای من نقل کرد که: هر کار مهم و ارزشمندی که با «بسم الله» و نام خدا آغاز نگردد ناقص و ناتمام خواهد بود.

٢-تاج سوره‌ها
عَنِ الصَّادِقِ (ع) قالَ: «الْبَسْمَلَهُ تیجانُ الْسُّوَرِ»
امام صادق (ع) فرمود: «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» تاج سوره‌های قرآن است.

٣-نخستین کلمه
رُوِیَ عَنِ النَّبِیِّ (ص): اَوَّلُ مَا کَتَبَ الْقَلَمُ «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» فَاِذَا کَتَبْتُمْ کِتاباً فَاکْتُبُوهَا اَوَّلَهُ وَ هِی مِفْتاحُ کُلِّ کِتابٍ اُنْزِلَ»
از رسول خدا (ص) روایت شده که فرمود: اولین چیزی که قلم به نگارش در آورد «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» بوده است پس آنگاه که شما چیزی می‌نویسید در آغاز آن «بسم الله» را بنویسد که «بسم الله» آغاز و کلید هر کتابی است که از آسمان نازل شده است.
* در تفسیر «حدائق الحائق» آمده است: آن گاه که خداوند قلم را آفرید، فرمود: ای قلم! آن چه را که تا روز قیامت واقع می‌شود بنویس. قلم پرسید: پروردگارا در آغاز چه بنویسم؟ خطاب آمد بنویس: «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ».

۴- لطف حق
قالَ رَسولَ اللهِ (ص): «اِذا قالَ الْعبْدُ: «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» قالَ اللهُ جَلَّ جَلالَهُ: بَدَأ‌ َ عَبْدی بِاسْمی و حَقٌّ عَلَیَّ آن اُتَمَّمَ لَهُ اُمُورَهُ وَ اُبارِکَ لَهُ فی اَحْوالِهِ».
پیامبر گرامی اسلام فرمود: هنگامی که بنده بگوید: «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» خدای بلند مرتبه می‌فرماید: بنده‌ام با نام من آغاز کرد و سزاوار است بر من که کارهایش را به پایان رسانم (و کامل کنم) و در احوال او برکت قرار دهم.

۵- اسم اعظم
عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُوسَی الرِّضا (ع) اَنَّهُ قالَ: «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» اَقَرَبُ اِلیَ اِسْمِ اللهِ الْاَعْظَمِ مِنْ سَوادِ الْعَینِ اِلیَ بَیاضِهَا».
امام رضا(ع) فرمود: «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» به اسم اعظم خدای متعال از سیاهی چشم به سفیدی آن نزدیکتر است.

۶-اعجاز نزول
قالَ عَلیٌّ (ع): «لَما نَزَلَتْ «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» ضَجَّتْ جِبالُ الْدُّنْیا حَتیّ کُنْا نَسْمَعُ دَوِیَّها، وَ سَمِعَهَا الْکُفّارُ اِیضاً فَقالُوا سَحَرَ مُحَمَّدٌ الْجِبالَ، فَقَالَ النَّّبِیُّ (ص): مَا مِنْ مُؤْمِنٍ مُوقِنٍ یَقْرَؤُهَا اِلَّا سَبَّحَتْ مَعَهُ الْجِبالُ اِلَّا اَنَّهُ لا یَسْمَعُ».
امیر مؤمنان حضرت علی (ع) فرمود: هنگامی که آیه «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» نازل شد کوه‌های عالم آواز بر آوردند (و خدای سبحان را تسبیح گفتند) آن چنان که ما صدای آنها را می‌شنیدیم و کافران نیز شنیدند و گفتند: محمد (ص) کوه‌ها را جادو کرده است.

٧-تفسیر علی (ع)
قالَ عَبْدُاللهِ بْنِ یَحیی: «یا اَمیرَالْمُؤمِنینَ مَا تَفْسیرُ «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ»؟ قالَ: اِنَّ الْعَبْدَ اِذا اَرادَ اَن یَقْرَأ اَوْ یَعْمَلَ عَمَلاً فَیَقُولُ «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» اَیْ ِبهَذَا الْاِسْمِ اَعْمَلُ هذَا اَلْعَمَلَ، فَکُلُّ عَمَلٍ یَعْمَلُهَ یَبْدَأُ فیهِ بِبِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ فَاِنَّهُ مُبارَکٌ لَهُ فیهِ».
عبدالله بن یحیی از امام علی (ع) پرسید: تفسیر «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» چیست؟ حضرت فرمود: همانا بنده هنگامی که می‌خواهد چیزی بخواند یا کاری انجام دهد پس بگوید «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» یعنی به یاری این نام مقدس این کار را شروع می‌کنم پس هر کاری که انجام می‌دهد اگر با «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» آغاز کند در آن کار برایش برکت خواهد بود.
٨-در نوشتن
قَالَ الصّادِقُ (ع): «لا تَدَعْ بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ وَ اِنْ کَانَ بَعْدَهُ شِعرٌ».
امام صادق(ع) فرمود: نوشتن «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» را ترک مکن گر چه بعد از آن بخواهی یک بیت شعر بنویسی.

٩-هنگام عبور از صراط
قالَ النَّبیُّ (ص): « اِذا مَرَّ الْمُؤمِنُ عَلَی الصِّراطِ فَیَقُولُ«بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» طُفِئَتْ لَهَبُ النِّیرانِ وَ یَقُولُ: جُزْ یا مُؤْمِنُ فَاِنَّ نُورَکَ قَدْ اَطفَأَ لَهَبی».
پیامبر اکرم (ص) فرمود: آن گاه که مؤمن از پل صراط بگذرد و «بِسْمِ اللهِ الرّحْمنِ الرّحِیمِ» گوید شعله‌های آتش جهنم خاموش شود و گوید: عبور کن ای مؤمن! که نور تو شعله‌های مرا خاموش کرده است.

١٠-آغاز و پایان غذا
قالَ اَمیرَالْمُؤْمِنینَ عَلیٌّ (ع): «مَنْ اَکَلَ طََعاماً فَسَمَّی اللهَ عَلی اَوَّلِهِ وَ حَمِدَ اللهَ عَلی آخِرِهِ لَمْ یَسْأّلْ عَنْ نَعیمِ ذلِکَ الطَّعامِ کائِناً ما کانَ».
امیر مؤمنان حضرت علی (ع) فرمود: «کسی که غذایی (حلال) بخورد و در اول آن «بسم‌الله» و در پایانش «الحمد الله» بگوید در روز قیامت از نعمت آن غذا از او سؤال نمی‌شود هر غذایی که باشد.

۱۱-روزه خوارى قال الصادق (علیه السلام)
من افطر یوما من شهر رمضان خرج روح الایمان منه
امام صادق (علیه السلام)فرمود:
هر کس یک روز ماه رمضان را (بدون عذر)، بخورد – روح ایمان از او جدا مى‏شود.

۱۲-رمضان ماه خدا قال امیرالمومنین
شهر رمضان شهر الله و شعبان شهر رسول الله و رجب شهرى
امام على (علیه السلام) فرمود:
رمضان ماه خدا و شعبان ماه رسول خدا و رجب ماه من است.

۱۳- رمضان ماه رحمتقال رسول الله (صلى الله علیه و آله)
… و هو شهر اوله رحمه و اوسطه مغفره و اخره عتق من النار.
رسول خدا (صلى الله علیه و آله) فرمود:
رمضان ماهى است که ابتدایش رحمت است و میانه‏اش مغفرت و پایانش آزادى از آتش جهنم.

۱۴-فضیلت ماه رمضان قال رسول الله (صلى الله علیه و آله)
ان ابواب السماء تفتح فى اول لیله من شهر رمضان و لا تغلق الى اخر لیله منه
رسول خدا (صلى الله علیه و آله) فرمود:
درهاى آسمان در اولین شب ماه رمضان گشوده مى‏شود و تا آخرین شب آن بسته نخواهد شد.

۱۵-اهمیت ماه رمضان قال رسول الله (صلى الله علیه و آله)
لو یعلم العبد ما فى رمضان لود ان یکون رمضان السنه
رسول خدا (صلى الله علیه و آله) فرمود:
اگر بنده «خدا» مى‏دانست که در ماه رمضان چیست [چه برکتى وجود دارد] دوست مى‏داشت که تمام سال، رمضان باشد.

۱۶-قرآن و ماه رمضان قال الرضا (علیه السلام)
من قرا فى شهر رمضان ایه من کتاب الله کان کمن ختم القران فى غیره من الشهور.
امام رضا (علیه السلام) فرمود:
هر کس ماه رمضان یک آیه از کتاب خدا را قرائت کند مثل اینست که درماههاى دیگر تمام قرآن را بخواند.

۱۷-شب سرنوشت‏ ساز قال الصادق (علیه السلام)
راس السنه لیله القدر یکتب فیها ما یکون من السنه الى السنه.
امام صادق (علیه السلام) فرمود:
آغاز سال (حساب اعمال) شب قدر است. در آن شب برنامه سال آینده نوشته مى‏شود.

۱۸-برترى شب قدر قیل لابى عبد الله (علیه السلام)
کیف تکون لیله القدر خیرا من الف شهر؟ قال: العمل الصالح فیها خیر من العمل فى الف شهر لیس فیها لیله القدر.
از امام صادق (علیه السلام) سوال شد:
چگونه شب قدر از هزار ماه بهتر است؟
حضرت فرمود: کار نیک در آن شب از کار در هزار ماه که در آنها شب قدر نباشد بهتر است.

۱۹-تقدیر اعمالقال الصادق (علیه السلام)
التقدیر فى لیله تسعه عشر و الابرام فى لیله احدى و عشرین و الامضاء فى لیله ثلاث و عشرین.
امام صادق (علیه السلام) فرمود:
برآورد اعمال در شب نوزدهم انجام مى‏گیرد و تصویب آن در شب بیست ویکم و تنفیذ آن در شب بیست‏سوم.

۲۰-احیاء شب قدر عن فضیل بن یسار قال:
کان ابو جعفر (علیه السلام) اذا کان لیله احدى و عشرین و لیله ثلاث و عشرین اخذ فى الدعا حتى یزول اللیل فاذا زال اللیل صلى.
فضیل بن یسار گوید:
امام باقر (علیه السلام) در شب بیست و یکم و بیست‏سوم ماه رمضان مشغول دعا مى‏شد تا شب بسر آید و آنگاه که شب به پایان مى‏رسید نماز صبح را مى‏خواند.

۲۱-زکات فطره قال الصادق (علیه السلام)
ان من تمام الصوم اعطاء الزکاه یعنى الفطره کما ان الصلوه على النبى (صلى الله علیه و آله) من تمام الصلوه.
امام صادق (علیه السلام) فرمود:
تکمیل روزه به پرداخت زکاه یعنى فطره است، همچنان که صلوات بر پیامبر (صلى الله علیه و آله) کمال نماز است.

قال علی علیه السلام :
۲۲-احسن الی المسی تسده
هر که بد کرد با خود کرد تو نکویی کن و از آن بگذرنیکویی کن به بدکننده ی خویش کز نکویی شوی بر او مهم تر

قال علی علیه السلام :
۲۳-ومن کلامه،ادب المرء خیر من ذهبت
ادب آموز و مال را بگذار زینت مرد باشد از ادبشنزد ارباب دین و دانش هست ادب مرد بهتر از ذهبش

قال علی علیه السلام :
۲۴-اخوان هذا الز‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍مان جواسیس العیوب
دوست مشمار آن جماعت را که به تو یارو آشنا باشنددوستان و برادران زمان جمله جاسوس عیبها باشند.

قال علی علیه السلام :
۲۵-و من کلامه بشر نفسک بالظفر بعدا لصبر
در همه کار صبرباید کرد که بود صبر از همه بهترمژده ده نفس خویش را آخر که پس از صبر میرسی به ظفر.

قال علی علیه السلام :
۲۶-توکل علی الله یکفیک
تکیه بر کار روزگار مکن تا نسازد ز عمر بیزارترو توکل به حضرت حق کن تا کفایت کند همه کارت.
قال علی علیه السلام :
۲۷-و من کلامه (ع)،تاکید الموده فی الحرمه
با همه مردان به حرمت باش تا بدارند جمله حرمت توحرمت دوست را نگه می دار تا مؤکد شود محبت تو.

قال علی علیه السلام :
۲۸-ثبات الملک با لعدل
ملک اگربایدت عدالت کن هست وابسته ذات ملک به عدلملک ویران شود ز بی عدلی بود آری ثبات ملک به عدل.

قال علی علیه السلام :
۲۹-و من کلامه:ثواب الاخره خیر من نعیم الدنیا
در جهان کار آخرت می کن بایدت گر ثواب روز جزازان که باشد ثواب ان دنیی بهتر از جمله نعمت دنیا.

قال علی علیه السلام :
۳۰-جمال المرء فی الحلم
بردباری خوش است مردم را کارها را مدار بر حلب استخواری آمد نتیجهی سبکی زینت و زیب مرد درحلب است.

قال علی علیه السلام :
۳۱-و من کلامه ،جلیس السوء شیطان
در جهان همنشین نیک طلب بهره ور شو ز صحبت نیکاندور از همنشین بد می باش که بود همنشین بد شیطان.

قال علی علیه السلام :
۳۲-حلی الرجال،الادب
به حلی ادب محلی شو ازلباس ادب مشو عریانسرور اولیا چنین فرمود که ادب هست زیور مردان.

قال علی علیه السلام :
۳۳-من کلامه حرم الوفاء علی من لا اصل له
در وفا اصل را بسی دخل است بشنو این را که دارد اصل تمامهر که بد اصل و بد نهاد بود هست بروی وفای اصل حرام.

قال علی علیه السلام :
۳۴-من کلامه ،خف الله تامن من غیره
هر که او از خدای می ترسد می نترسد ز کافر و مؤمن از خداوند ذو الجلال بترس تا از غیر خدا شوی ایمن.

قال علی علیه السلام :
۳۵-خیر الاصحاب من یدلک علی الخیر.
ببر از دوستان بی ایمان که تو را می برند جانب دیربهترین مصاحبان ان است که دلالت کند تو را بر خیر.

قال علی علیه السلام :
۳۶-من کلامه(ع)،خالف نفسک تسترح
تابع نفس هر که شد به یقین می کشد در جهان بسی محنت کار جز بر خلاف نفس مکن تا بیایی فراغت و راحت.

قال علی علیه السلام :
۳۷-من کلامه (ع)،خلیل المرء دلیل عقله
خردوعقل هرکسی به جهان شود از دوستار او معلوم یار نیکو گزین که می گردد عقل هر کس زیار او معلوم.

قال علی علیه السلام :
۳۸-دواء القلب،الرضا،بالقضاء
هر که دارد ز دهر درد دلی چاره اش صبروانقیاد ورضاست سخن مرتضی علی این است درد دل زادوا رضا به قضاست.

قال علی علیه السلام :
۳۹-من کلامه (ع)،دار من جفاک تخجیلا
تا توانی به کس جفا نکنی کز جفا نیست جز جفا حاصل با جفا کار خود مدارا کن تا شود از جفای خویش خجل.

قال علی علیه السلام :
۴۰-ذنب واحد کثیر،والف طاعه قلیل
تا توانی دلابه طاعت کوش طاعت کردگار مغتنم است یک گنه مرد را بود بسیار طاعت ارباشدش هزارکم است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code